Άργος Πολιτισμός

Desecrated Argos

Oscar Wilde, Λογοτέχνης

Nettles and poppy mar each
rock – hewn seat:
No poet crowned with olive deathlessly
Chant his glad song, nor clamorous Tragedy
Startles the air; green corn is waving sweet
Where once the Chorus
danced to measures fleet;
Far to the East a purple stretch of sea,
The cliffs of gold that prisoned Danae;
And desecrated Argos at my feet.
No season now to mourn the days of old,
A nation’s shipwreck on the rocks of Time,
Or the dread storms of all – devouring Fate,
For now the peoples clamour at our gate,
The world is full of plaque and sin and crime,
And God Himself is half – dethroned for Gold!

Το βεβηλωμένο Άργος

Τσουκνίδες και παπαρούνες φθείρουν το λαξευτό σκαλί ?
Κανένας ποιητής με την ελιά της αθανασίας
Δεν τραγουδά το ευχάριστο άσμα του, ούτε η γοερή τραγωδία
Τρομάζει τον αέρα ? το πράσινο στάρι κυματίζει γλυκά εκεί όπου κάποτε ο Χορός κινούνταν με γοργούς ρυθμούς ?
Μακριά στην Ανατολή μια πορφυρή έκταση θάλασσας οι χρυσαφένιοι βράχοι που φυλάκισαν την Δανάη ?
και το βεβηλωμένο Άργος μπρος στα πόδια μου.
Δεν είναι τώρα η εποχή που θρηνούμε τα περασμένα,
το ναυάγιο ενός έθνους πάνω στην πέτρα του Χρόνου,
ή τις φοβερές καταιγίδες της παμφάγου Μοίρας, διότι οι άνθρωποι φωνασκούν
μπρος στην πόρτα μας, ο κόσμος γέμισε πανούκλα,
αμαρτία και έγκλημα,
Ακόμα και ο Θεός έχει χάσει το μισό θρόνο του για χρυσάφι.

Το βεβηλωμένο Άργος

Προφανώς, ο ποιητής με το τραγικό τέλος, κάθεται στα σκαλιά του Αρχαίου Θεάτρου, βλέπει την πορφυρή θάλασσα, τη θέα του αργολικού κάμπου, παραλληλίζει το λίκνισμα του σταριού με τους γοργούς ρυθμούς της τραγωδίας και τέλος βλέπει Το βεβηλωμένο Άργος μπρος στα πόδια του.

Στοχάζεται ο συγγραφέας πως ήταν το θέατρο το 300 π.Χ. και πως είναι το 1877, τι καταστροφές προξένησαν: οι Ρωμαίοι, οι οποίοι κατέκλεψαν όλα τα αγάλματα της σχολής Αγελάδα, οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, οι Τούρκοι και τόσοι άλλοι.

[το παρόν, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ενημέρωση Πελοποννήσου, 14/4/2004].